Jaarverslag 2015

Pauline ziet het eventjes niet meer zitten……

In dit jaar is Pauline vooral bezig geweest met zoeken en ontwikkelen. Als je het nog interessanter wil laten klinken noem je het research & development. Het was vooral het wanhopig zoeken naar de verbinding en de juiste communicatie. Het was een jaar vol stress, onbegrip, wanhoop, verdriet en knokken. En als je terug kijkt dan is juist dat gevecht om de verbinding te zoeken zo belangrijk geweest.

Je weet dat mensen eigenlijk allemaal vrede willen, een mooiere wereld en gezondheid voor iedereen. Maar hoe maak je duidelijk dat dit alleen bereikt kan worden als we ons daar gezamenlijk voor inspannen? Het bleek een uitdaging mensen uit te leggen dat de leefbaarheid van deze wereld alleen mogelijk is als de mens beseft dat in een geglobaliseerde wereld  vrijwel al ons doen en laten verder reikt dan tot onze eigen achtertuin.

De droom om mensen in Nederland bewust te maken van het feit dat we wèl vrede en recht kunnen l de wereld kunnen veranderen……stap voor stap en samen, (vooral dat laatste is belangrijk) hield Pauline overeind tijdens haar strijd voor de mensen in de Vlakte van Mô. Zo’n ideaal geef je niet zomaar op, maar toch……

Als je midden in die strijd zit dat mensen je eigenlijk een maf mens vinden en niet begrijpen dat cynisme hun grootste vijand is, wil je na een tijdje het liefst het bijltje erbij neergooien. Vrijwilligers hebben het zwaar gehad, Pauline heeft het nog zwaarder gehad en die is echt wel wat gewend…………en dan gaat de telefoon: Togo belt, “We missen je, Pauline. We hebben hulp nodig. De kaalslag is verschrikkelijk, dit loopt uit op een ramp. Kan je ons komen helpen met het herstellen van de bossen?” Ineens valt het kwartje: de boom is de verbinding. Hoe is nog niet bekend, maar een nieuwe zoektocht begint met een nieuwe lading energie.

Enige tijd later wordt het beeldmerk gevonden en de naam van het project: Tree of life, omdat dit aangeeft hoe belangrijk een omschakeling is voor de levensvatbaarheid van onze planeet en al haar bewoners, ook voor onszelf. Tegelijkertijd moet gekeken worden hoe dit project past binnen de werkwijze van Stichting GoTogo en hoe het gedeeltelijk voltooide project in Togo kan worden omgevormd. In overleg met Urbain begint een beeld te ontstaan van hoe we dit kunnen aanpakken en wordt het besluit genomen: we gaan kijken of er draagvlak is in Nederland. Een nieuwe strijd begint.

In de herfst van 2015 jaar start een voorzichtige test en in december volgt de eerste pitch bij de Open Coffee in Utrecht. Direct wordt de eerste partner gevonden: Makro Nieuwegein, die na de jaarwisseling de eerste bomen aanschaft van het bedrijfsleven.

Het is nog een voorzichtig verhaal en later zal blijken dat de zoektocht naar de juiste formule nog flink wat uithoudingsvermogen zal vragen. Maar er zijn een paar mensen die het verhaal willen horen en zelf ook op onderzoek uitgaan. Stichting Het Kan Wel! begint voorzichtig te groeien.